Święty Koran

16. Surah an-Nahl

[PSZCZOŁY, objawiona w Mekce]

W imię Boga Litościwego i Miłosiernego.

1. Zbliża się pomsta niebieska, nie przyśpieszajcie jej. Chwała Najwyższemu! przekleństwo bałwanom.

2. Na Jego głos aniołowie zstąpią w towarzystwie ducha; On, natchnie podług swej woli swoje sługi; opowiadaj jedność Boga, śmiertelni! bójcie się Go.

3. On jest stworzycielem nieba i ziemi, dla prawdy przeklęte niech będą bóstwa fałszywe.

4. On stworzył człowieka z kropli nasienia, a są ludzie którzy otwarcie przeczą mu mocy twórczej.

5. On stworzył trzody, które wam ku odzieży służą, które was karmią, i wiele innych przynoszą korzyści.

6. Równie wam jest chwalebnem, przypędzać je do domu, jak i wyprowadzać na pastwiska.

7. One wam noszą ciężary którychbyście sami nie mogli podźwignąć. Bóg jest litościwy i miłosierny.

8. On z niczego wywiódł konie, muły i osły, które wam służą ku pożytkowi i zbytkom; oraz wiele innych zwierząt, których nie znacie.

9. Do niego to należy nauczać prawej drogi, z której tak wielu was zbacza; gdyby On chciał, całą ziemię oświeciłby.

10. On wam zsyła deszcz z nieba, ten wam gasi pragnienie i pomaga do wzrostu drzewom i roślinom, któremi trzody wasze pasą się.

11. On upładnia zarodki roślin; On oliwy, daktyle, rodzynki, i wszystkie inne owoce, utrzymuje; nie sąż to dostateczne znaki, dla tych którzy zastanawiają się.

12. Rzekł słowo, i na Jego rozkaz noc, dzień, słońce, księżyc i gwiazdy, ubiegały się, by służyć waszym potrzebom, jest to widoczny cud, dla tych którzy rozumieją.

13. On stworzył rozmaite kolory, jakie ziemia rozwija oczom waszym, wyraźny znak, dla tych co myślą.

14. On waszemu użytkowi poddał morze, w którego wnętrzach jest mięso, które wam służy za pokarm; w niem poławiacie ozdoby szat waszych. Patrz jak okręt rozbija fale, a żeglarz za dostatkiem goni; oddawaj Najwyższemu chwałę!

15. On wysokie góry umieścił na ziemi, aby się poruszały razem z wami. On rzekom bieg wyznaczył a wam drogi, któremi chodzić macie.

16. On na firmamencie gwiazdy osadził, w których człowiek Czyta drogę którą postępować winien.

17. Miałżeby Stwórca być podobnym temu, który nic stworzyć nie może? Nie otworzycież oczu waszych?

18. Niepodobna wam policzyć Jego dobrodziejstwa, On jest łaskawy i miłosierny.

19. On wie co wy ukrywacie, a co wydajecie na jaw.

20. Urojone bóstwa, których używają niewierni, nic nie umieją stworzyć, one same przez Niego stworzone.

21. Pozbawione są życia i uczucia.

22. Nie widzą czasu, w którym same wskrzeszone będą.

23. Bóg prawdziwy, jest jedyny; ci którzy nie wierzą wżycie przyszłe, mają bezbożność w sercu, i dumnie odrzucają prawdę.

24. Zna On ich tajemne myśli.

25. On dumnych nie lubi.

26. Zapytaj ich jaka jest księga z nieba zesłana? Odpowiedzą, że jest utkaną z starożytnych bajek.

27. Cały ciężar swych zbrodni, na dzień sądu poniosą równie jak ciężar ślepych, których sami ślepi obłąkali; pociągnięci zostaną w nieszczęsny pożar.

28. Ich przodkowie byli jak oni bezbożnymi, Bóg podkopał z gruntu ich budowę, jej wierzch runął na nich, i kara spotkała ich ze strony, z której się nie spodziewali.

29. W dzień zmartwychwstania Pan okryje ich wstydem, gdy zapyta, gdzież są Bogi, które były celem waszych sporów? Ci którzy przyjęli naukę, zawołają: hańba i nieszczęścia spadną na bałwochwalców.

30. Gdy anioł śmierci uderza w bezbożnych, proszą o przebaczenie i wołają: myśmy nic nie uczynili złego. Jesteście występni, powie im anioł; Bóg wiedział o waszych zamiarach.

31. Pójdziecie do piekła, zamieszkacie na wieki straszne siedlisko dumnych.

32. Jakich łask doznaliście od nieba, zapytani będą sprawiedliwi. On nas osypał dobrodziejstwy na ziemi, odpowiedzą, ale życie wieczne, wiele innych przedstawia rozkoszy; szczęście, mieszka w przybytku cnotliwych.

33. Wprowadzeni do ogrodów Edenu, oblanych rzekami, będą mieli do sytości wszystkiego, czego tylko ich serce pożądać może. Tak Bóg nagradza pobożnych.

34. Aniołowie rzekną do sprawiedliwych, przeciąwszy pasmo ich dni: Pokój niech będzie z wami, wnijdźcie do raju, nagrody godnej waszych uczynków.

35. Czyż niewierny czeka, nim się anioł śmierci zbliży do niego? Czyż on czeka, aż wyrok nieba będzie ogłoszonym? Takimi byli ich przodkowie. Bóg ich nie oszukał, oni sami siebie oszukiwali.

36. Odebrali karę za swoje zbrodnie, schwyciła ich zemsta, z której się najgrawali.

37. Gdyby Bóg chciał, mówili bałwochwalcy, my i nasi ojcowie, czcilibyśmy tylko Jego, a tego zabraniali, czego zakazuje. Tak mówili i ci, którzy ich poprzedzili. Posłańcy moi mają zlecenie opowiadać tylko prawdy.

38. Wszystkie ludy miały Proroków, którzy im zalecali cześć Boga, a zakazywali czci Taguta; jedni otworzyli oczy na światło, drudzy pozostali w zaślepieniu. Przebiegnijcie ziemię, a zobaczycie jaki był koniec tych, którzy naszych apostołów o obłudę oskarżali.

39. Jeżeli gorliwość o ich zbawienie zapala cię, pamiętaj iż Bóg nie jest przewodnikiem tych których obląkał, i że oni opiekunów mieć nie będą.

40. Oni przysięgli na Imię najwyższego, najstraszliwsza z przysiąg, że Bóg nie wskrzesi umarłych. Szaleni! czyż On może nie dotrzymać swych obietnic? Ale większa część z was, w niewiadomości zostaje.

41. On ich wskrzesi, dla objawienia prawd, którym zaprzeczali, i dla pokazania niewiernym, że byli kłamcami.

42. Gdy zechcę aby się rzecz jaka stała, wyrzeknę, stań się, i stanie się.

43. Tym którzy byli niesłusznie uciskani, którzy dla obrony wiary, rzucili własną ojczyznę, dam chwalebne mieszkanie na ziemi. A daleko wspanialszą będzie nagroda życia przyszłego. O! gdyby o tem wiedzieli?

44. Nagroda tych, którzy wytrwale będą znosić przeciwności, a swą nadzieję położą w Bogu.

45. Wszyscy Prorocy którzy cię poprzedzili, byli tylko ludźmi, którym objawiłem moją wolę. Jeżeli o tem nie wiecie, pytajcie tych którzy przyjęli pisma.

46. Święte księgi były znamionami Ich posłania. Tobie zesłałem Koran, abyś przypomniał ludziom nauki przez nich przyjęte, a to iżby je zachowali w pamięci.

47. Ci, którzy zastawili na ciebie zasadzki, czyż sądzą iż są bezpiecznymi? Czyż nie potrafiłby Bóg pod ich stopami otworzyć ziemię, i w chwili kiedyby się najmniej spodziewali, pogrążyć ich w przepaści?

48. Nie potrafiłżeby zachwycić ich w podróżach? Mogliżby oni choć na chwilę wstrzymać Jego zemstę?

49. Niepotrafiż ich ukarać stopniowym upadkiem. Wszystko to jest w Jego mocy, ale On pobłażający i miłosierny.

50. Czyż nie widzą? że wszystkie ciała, stworzone od Boga, schylają swe cienie w prawo i w lewo, iżby Go czcić i upokarzać się przed Nim.