Święty Koran

21. Surah al-Anbiya

[PROROCY - POKÓJ IM, objawiona w Mekce]

W imię Boga Litościwego i Miłosiernego.

1. Zbliża się czas, w którym ludzie zdadzą rachunek z swych czynności; lecz oni przez swą nieczułość unikają tej myśli.

2. Na to tylko słuchali Koranu, aby się z niego naśmiewać.

3. Bezbożni oddawszy swe serca rozkoszom, mówili tajemnie: Mahomet niejestże takim jak i wy człowiekiem? Będziecież słuchali zwodziciela? Wy go wkrótce poznacie!

4. Powiedz: Bóg zna co się dzieje na niebie i na ziemi, On wie i rozumie wszystko.

5. Ta książka, dodali oni, jest tylko zbiorem pomieszanych bajek, on jest ich autorem, on je ułożył wierszami. Niech wam pokaże cuda, jak inni Prorocy.

6. Nie jedno miasto zniszczyłem, a żadnego mieszkańcy nie wierzyli, i oni nie uwierzą.

7. Przed tobą zsyłałem ludzi natchnionych; pytajcie się Żydów i Chrześcian, jeśli o tom nie wiecie.

8. Nie dawałem im żadnych urojonych kształtów, nie byli wcale nieśmiertelni.

9. Ujrzeli spełnienie obietnic moich; wybawiłem ich z wybranymi, a niewierni zginęli.

10. Zesłałem wam księgę, aby was nauczyła; nie otworzycież oczu?

11. Ileż to osiedliłem narodów na gruzach miast, w których mieszkali przestępni ukarani.

12. Na widok kar moich, występni uciekać poczęli.

13. Gdzie uciekacie, wołali na nich Aniołowie, wracajcie kosztować waszych rozkoszy, wracajcie na miejsca gdzieście mieszkali zaraz będziecie pytani.

14. Biada nam! zawołali, żyliśmy w bezbożności.

15. Wymawiając te żałosne słowa, polegli wszyscy od chciwego miecza, jako trawa pod cięciem kosy.

16. Nie na igraszkę stworzyłem niebo, ziemię, i to wszystko Co się w przestrzeni pomiędzy niemi mieści.

17. Gdybym świat był stworzył na pośmiewisko, sambym najprzód stał się celem szyderstwa.

18. Przeciw kłamstwom postawię prawdy, a one je zniszczą. Biada wam! którzy przeciw Bogu bluźnicie.

19. Niebo, ziemia i wszystko co się na nich zawiera, są Jego królestwem. Aniołowie nie wzbraniają się oddawać Mu czci, i nieprzestają Go chwalić.

20. Oni Go dzień i noc chwalą, i nieprzestaną nigdy głosić Jego wielkości.

21. Bóstwa, które sobie na ziemi obrali, czyż mogą wskrzesić umarłych?

22. Gdyby na świecie było wiele bogów, ich upadek byłby niedalekim. Chwała niech będzie Bogu! który siedzi na tronie świata mimo ich bluźnierstwa.

23. Nikt Go nie zapyta o rachunek z Jego czynności, ale On zapyta wszystkich o rachunek z ich postępowania.

24. Czyż Aniołowie czczą inne Bóstwa, nie zaś Boga? Pokażcie wasze dowody; ja mam za sobą, świadectwo Koranu. Żydzi i Chrześcianie, mają takoż księgi swoje święte; ale większa ich część nie zna prawdy, lecz ucieka przed jej świetnością.

25. Wszyscy Prorocy którzy cię poprzedzili, mieli toż objawienie: Ja jestem Bóg jedyny, mnie się kłaniajcie!

26. Niewierni Chrześcianie powiedzieli: Bóg miał jednego syna, Aniołowie są jego dziećmi; oddalcie od Niego to bluźnierstwo, Aniołowie są Jego słudzy.

27. On im mówi, a oni Jego wolę wypełniają.

28. On wie co było przed nimi, i co po nich będzie; oni za nikim przyczyniać się nie mogą.

29. Wyjąwszy za Jego dozwoleniem; Jego obecność strachem ich przejmuje.

30. Gdyby który z nich ośmielił się powiedzieć: Jestem Bogiem, byłby do piekła strącony; tak nagradzam bezbożnych.

31. Nie wiedząż niewierni, że niebo i ziemia były to zamknięte bryły, Bóg je otworzył, i spuszcza deszcz, który wszystkie ożywia rośliny. Czyż nigdy nie nabędą wiary?

32. Pod ich stopami wzmocniłem ziemię wysokiemi górami, między niemi dałem szerokie rozpadliny, by człowiekowi, za drogi do przejścia służyły.

33. Wzniosłem firmament, iżby im za dach służył. Czy nie poznają w tem wszystkiem znaków mojej potęgi?

34. Bóg to utworzył dzień i noc, On dał słońce i księżyc, które szybko biega po kołach Jego ręką nakreślonych.

35. Przed wami żaden śmiertelny nie nabył wieczności; a jeśli ty musisz umrzeć, mogąż się oni spodziewać być nieśmiertelnymi.

36. Każda dusza uledz musi gorzkiej śmierci; próbować was będę nieszczęściem i powolnością, a potem powrócicie do mnie.

37. Na twój widok uzbroją się bałwochwalcy w szyderstwa. Tenże to, rzekną, na nasze bogi powstaje; i będą miłosiernego obrażać.

38. Człowiek z przyrodzenia namiętny jest i popędliwy, ukażę wam skutki mej potęgi, i nie będziecie prosić, abym je wam przyspieszał.

39. Kiedyż się ziści ta obietnica, pytają, czy tylko nas nie oszukujesz?

40. O! gdyby przewrotni wiedzieli jakich męczarni doznają, kiedy nie będą, mogli otrzeć z płomieni oblicza swego i wnętrzności swoich; i kiedy nie znajdą dla siebie wybawiciela.

41. Godzina ich zachwyci, zdziwieni zostaną, i ani jej uniknąć zdołają, ani mieć będą nadziei w przewłoce.

42. Przed tobą, słudzy moi wystawieni byli na ich szyderstwo, ale ci którzy się najgrawali, odnieśli karę.

43. Powiedz im: Kto z was może ochronie się od ręki Wszechmocnego, czy to dniem, czy nocą; mimo tej przestrogi nie pamiętają o Bogu.

44. Czyż ich bóstwa potrafią przed mym gniewem się schronić, nie zdolne same siebie obronić, jakiżby im przynieść mogli ratunek.

45. Ich rozkosze, jak również rozkosze ich ojców, nie przestąpią granic życia; czyż nie widzą jak ścieśniam te granice? Mogąż spodziewać się zwycięztwa?

46. Przepowiem wam co mi objawionem było; ale czyż głusi danych im rad usłuchają?

47. Za najmniejszym powiewem gniewu niebieskiego, zawołają: Biada nam! byliśmy w błędzie!

48. W dzień zmartwychwstania wszystko jak najsprawiedliwiej ważonem będzie na szali; nikt oszukanym nie zostanie, ani na wagę ziarnka gorczycy; sprawiedliwość przewodniczyć będzie sądom moim.

49. Dałem Mojżeszowi i Aaronowi księgę, która rozróżnia dobro od złego; ona jest światłem i przepisem dla pobożnych.

50. I dla tych którzy tajemnie boją się Pana, i lękają, się strasznej godziny.