Święty Koran

21. Surah al-Anbiya, cz. 2

[PROROCY - POKÓJ IM, objawiona w Mekce]

51. Tę księgę błogosławiona zesłałem z nieba. Będziecież zaprzeczać jej naukę?

52. Byłem przewodnikiem Abrahamowi, bo znałem jego serce.

53. Jakie są bożyszcza? Pytał ojca i ludu swego, którym kłaniacie się?

54. Są to, odpowiedzieli, Bogi których czcili ojcowie nasi.

55. Wy i ojcowie wasi rzekł Abraham jesteście w błędzie.

56. Jestże w tem prawda co nam ogłaszasz, czy chcesz nadużyć naszej łatwowierności?

57. Bóg, odpowiedział Abraham, jest Panem nieba i ziemi. On je wywiódł z nicestwa; ja daję świadectwo o Jego potędze.

58. Świadczę się Bogiem, iż skoro oddalicie się od swoich bałwanów, wnet je poniszczę.

59. I pobił je w kawałki, wyjąwszy największego, iżby lud do niego się jął za to co się stało.

60. Kto śmiał zniszczyć tak bogów waszych? Ten bezbożny.

61. Słyszeliśmy młodzieńca, mówiącego o nich z pogarda, rzekli z pomiędzy nich niektórzy, on się nazywa Abraham.

62. Niech go przywiodą przed oblicze ludu, aby przeciw niemu świadczono.

63. Tyś to, zapytano, wyrządził tę zbrodnię przeciw naszym bogom?

64. Największy z waszych bogów oto stoi, odpowiedział im, pytajcie go, jeśli wam odpowiedzieć potrafi.

65. Zastanowiwszy się zawołali: byliśmy niesprawiedliwi.

66. Ale potem, wracając do dawnych błędów zawołali: ty wiesz, że oni nie mówią,

67. Za cóż kłaniacie się bezsilnym bałwanom, po których nic złego ani dobrego, spodziewać się nic możecie. Biada wam i przedmiotom czci waszej, nie otworzycicż oczu?

68. Spalcie go, zawołali, a chodźcie bronić bogów naszych.

69. Rozkazałem ogniowi, iżby swoją siłę rozpuścił, a zbawienie aby na ratunek Abrahamowi przyszło.

70. Bałwochwalcy, inne na niego sidła zarzucali, i byli odrzuceni.

71. Wybawiłem Abrahama i Lota, dałem im krainę, w której wszystkie stworzenia pobłogosławiłem.

72. Spełniłem chęci Abrahama, dając mu Izaaka i Jakóba, obu sprawiedliwych.

73. Uczyniłem ich mymi powiernikami, iżby lud prowadzili według Boskiego prawa; zaleciłem im dobro uczynki, modlitwę i dawanie jałmużny, oni byli posłuszni.

74. Obdarzyłem Lota mądrością i nauką, oswobodziłem go z obrzydliwego miasta, w którem ludzie byli oddani podłym bezprawiom.

75. Osypałem go memi łaskami, bo był sprawiedliwy.

76. Gdy Noe swój głos do mnie podniósł, wysłuchałem jego modlitwy, i wybawiłem go z rodziną od nieszczęść które go trapiły.

77. Ochroniłem go od spisków przewrotnego ludu, który zaprzeczał prawdzie wiary naszej. Niewierni pogrążeni zostali w wodach.

78. Chwal Dawida i Salomona, którzy rozsadzali szkody, jakie trzody w polach poczyniły. Ja byłem świadkiem ich wyroków.

79. Dałem Salomonowi pojecie tej sprawy, on mial w podziale mądrość i naukę. Zniewoliłem góry i ptastwo iżby swój głos połączyły z głosem Dawida, na wyśpiewanie pochwał Przedwiecznego.

80. Nauczyłem go sztuki robienia pancerzy, któreby was na wojnie okrywały, i czyż jesteście za to wdzięczni?

81. Salomon otrzymał z nieba władzę rozkazywania wiatrom; on im według woli swojej, kazał roznosić błogosławieństwo po ziemi. Nie masz granic dla boskiej nauki?

82. Na glos jego szatani byli posłuszni; on ich zanurzał w morze dla połowu pereł, i do innych potrzeb używał. Bóg to sprawił, że mu szkodzić nie mogli.

83. Wysławiaj ufność Joba w Bogu, kiedy zawołał: Panie! ucisnęło mnie nieszczęście, ale Twe miłosierdzie jest nieskończone.

84. Usłuchałem głosu jego, odjąłem ciężar który go uciskał, i powróciłem go jego rodzinie; pomnożyłem mu dostatki; a to przez samo miłosierdzie moje i dla nauki sług Bożych.

85. Przypomnij Izraela, Enocha, Dulkefla, oni w pokorze cierpieli.

86. Dozwoliłem im cieszyć się mojemi względami, ponieważ cnotliwi byli.

87. Pamiętaj o Dulnunie, gdy się z gniewem oddalił, i sadził że już nie mam nad nim władzy; wkrótce z łona ciemności zawołał: Panie! nie masz Boga nad Ciebie! niech będzie pochwalone imię Twoje, byłem przewrotny.

88. Usłuchałem głosu jego i uwolniłem od udręczeń. Tak wiernych ratuję.

89. Ogłaszaj cnoty Zacharjasza, który do nieba taką zanosił modlitwę: Panie! nic dopuść abym umierał bezdzietny. Ty jesteś najlepszy z Panów.

90. Jego prośby wysłuchane zostały, i dałem mu Jana. Dozwoliłem jego żonie być płodną, bo wzajemnie ku dobremu zachęcali siebie, modlili się z miłością i bojaźnią, i szczerze byli dla mnie posłuszni.

91. Opiewaj sławę Marji, która zachowała swe panieństwo niepokalane; tchnąłem na nią duchem moim, ona i jej syn stali się podziwieniem świata.

92. O wierni! wasza wiara Islamska jest jedyna! Ja jestem Bogiem waszym! Mnie się, kłaniajcie!

93. Żydzi i Chrześcianie, różnią się w wierze swojej; ale wszyscy powrócą do mnie.

94. Gorliwość cnotliwego wiernego nie zostanie bez nagrody; zapisane są ich dobre uczynki.

95. Przeklęte niech będą miasta które zniszczyłem, ich mieszkańcy już nie powstaną.

96. Póki nie będzie otworzone przejście dla Jagoga i Magoga, a wtedy przyspieszonym krokiem z za gór będą schodzili.

97. I aż do przyjścia niechybnej godziny, niewierni z pomieszanym wzrokiem wołać będą: Biada nam! Żyliśmy nie pomnąc na tę straszna chwile, będziemy wydani na cierpienia.

98. Wy i bogi wasze, będziecie wtrąceni do piekła na pastwę płomieni.

99. Gdyby to byli bogowie, nie zostaliby pogrążeni w piekle gdzie będą. wiecznie przebywać.

100. Odrzuceni będą wydawać głębokie westchnienia, i nic słyszeć nie będą.