Święty Koran

23. Surah al-Mu minun, cz. 3

[WIERNI, objawiona w Mekce]

101. Kiedy bezbożny umiera, woła: Panie! dozwól mi wrócić na ziemię.

102. Będę dobrze czynił przez cały ciąg czasu jakiego dozwolisz. Lecz te próżne żądze są odrzucone, nie przebyty wał wstrzymuje ich do dnia zmartwychwstania.

103. Gdy się odezwie trąba, wszystkie związki krwi zostano potargane, nikt już pytań dawać nie będzie.

104. Komu szala dobrego przeważy, będzie używać szczęśliwości.

105. U kogo lekką będzie, ten zdradził swą dusze, na wieki zostanie w piekle.

106. Ogień będzie pożerał ich twarze, a usta pościagaja się.

107. Nie czytanoż wam mojej nauki? A wy ja pomawialiście o fałsz.

108. Panie! zawołają oni, nieszczęście wzięło górę nad nami, byliśmy w zaślepieniu.

109. Panie! wybaw nas od ognia; jeśli wrócimy do grzechu zasłużymy na zgubę.

110. Zostańcie tu hańba okryci, odrzeknie Bóg, a odtąd nie zanoście żadnych skarg waszych do mnie.

111. Część sług moich, wołała: Panie wierzymy! przebacz nam! Miej litość nad nami. Twoje miłosierdzie jest nieskończone!

112. Wyście obrażali pobożność wiernych, póki wam nie przestali przypominać Boga, a potem najgrawaliście się z ich łatwowi.

113. Teraz nagrodziłem ich stałość, posiadają szczęście najwyższe.

114. Pytać się ich będą,, jak długo zostawali na ziemi?

115. Dzień jeden odpowiedzą, albo nawet mniej jeszcze; pytajcie się tych którzy liczą.

116. Dodadzą: wyście tam krócej mieszkali i tego nie wiecie.

117. Mogliścież wierzyć, żem was stworzył bez celu, że się raz jeszcze nie ukażecie przedemną. Chwała niech będzie Najwyższemu, On jest prawdziwym królem i jedynym Bogiem, On jest władcą Najwyższego Tronu. Kto daje równość Przedwiecznemu, nie może usprawiedliwić swej wiary, on Mu zda sprawę z swojej bezbożności. Szczęście, nie będzie udziałem bałwochwalców.

118. Mów: Panie! przebacz nam, miej litość nad nami! Twe miłosierdzie jest nieograniczone.