Święty Koran

24. Surah an-Nur

[ŚWIATŁO, objawiona w Mekce]

W imię Boga Litościwego i Miłosiernego.

1. Ten rozdział, zesłany z nieba, zawiera uświęcenie praw moich, i znaków których oczywistość powinna wam oczy otworzyć.

1. Obojej płci cudzołóżcy, dostana, za karę po sto razów chłosty; taki jest sąd Boga, nie będziecie mieć nad nimi litości; jeżeli wierzycie w Niego i dzień ostateczny, niech kilku wiernych będą świadkami ich kary.

3. Człowiek rozpustny, rozpustna tylko pojąć może żonę albo jedną z pomiędzy bałwochwalców. Dziewczyna nierządna, pojmie bezwstydnego, albo bałwochwalcę. Takie związki zabronione są wiernym.

4. Kto niewiastę cnotliwą oskarży o cudzołoztwo, a nie postawi na to czterech świadków, dostanie za karę osiemdziesiąt razów chłosty; uznani za podłych, nie mogą, być świadkami.

5. Kto tknięty żalem, powróci do cnoty, może spodziewać się miłosierdzia Bożego.

6. Mężowie, którzy na swoje świadectwo oskarżą żony o cudzołoztwo, muszą cztery razy przysięgać na imię Boga, iż mówią prawdę.

7. Piąta przysięga, będzie przekleństwem siebie, wrazie krzywoprzysięztwa.

8. Niewiasta uwolni się od kary, skoro cztery razy przysięże na Imię Boga, iż nie słusznie zadają jej zbrodnię.

9. W piątej przysiędze wzywać będzie na siebie zemsty Boga w razie gdy jest winną.

10. Gdyby Bóg łaskawy i dobry, nie okazał miłosierdzia swego nad wami, natychmiastby krzywoprzysięztwo ukarał.

11. Ci którzy kłamliwie oskarżają bardzo są liczni pomiędzy wami, nie nie uważajcie tego za nieszczęście, owszem jest to z korzyścią dla was. Każden winowajca, tylko za złe przez niego spełnione, będzie karany. Zbrodniarz ociążony grzechami, wydany będzie na najokropniejsze męczarnie.

12. Skoro usłyszeliście to oskarżenie, wierni obojej płci nie powiedzieliż że to jest bezwstydne kłamstwo; i myśleliż wewnętrznie tak jak sprawiedliwość kazała.

13. Oskarżyciele, czyż postawili czterech świadków? Gdy nie mogli ich znaleść, nie wyrzekliż fałszywych przysiąg?

14. Gdyby dobroć i miłosierdzie Boga, nie czuwało nad wami, to kłamstwo ściągnęłoby na was okropne kary. Kłamstwo to przechodziło z ust do ust i wyście je powtarzali, nie będąc dobrze świadomi; potwarz która jest zbrodnią w oczach Przedwiecznego, braliście za lekki występek

15. Gdy wam o tem powiedziano, czemu nie odrzekliście iż to do was nie należy. A to był fałsz widoczny. Chwała niech będzie Bogu jedynemu.

16. Jeśli jesteście wiernymi. Bóg wam zabrania wpaść kiedykolwiek w podobny występek.

17. On swą wiarę odkrywa, On jest rozumny i mądry.

18. Ci, którzy mają upodobanie ogłaszania słabości wiernych, ulegną straszliwym karom.

19. Oni będą na tym i na przyszłym świecie ukarani.Bóg wie wszystko, a wy nic nie znacie.

20. Dziękuj dobroci i miłosierdziu Boskiemu!

21. O! wierni, nie wstępujcie w ślady Szatana, on tym których uwiódł nakazuje niesprawiedliwość i hańbiące postępki. Gdyby miłosierdzie Boskie, nie czuwało nad stworzeniami swemi, żaden z was nie dochowałby swej niewinności. Bóg strzeże swych wybranych od występków, On zna i rozumie wszystko.

22. Niech żaden bogacz i możny, nie przysięga nigdy odmawiać wsparcia swoim rodzicom, ubogim i tym którzy wyrzekli ojczyzny, idąc w obronie wiary; niech litość mają nad nimi niech dobroczynnymi będą. Czyż sami nie żądają łask niebieskich? Bóg jest łaskawy i miłosierny. \

23. Ci którzy fałszywie oskarżają niewiasty wierne, pokorne i mądre, będą przeklęci na tym i na tamtym świecie, i oddani zostaną na srogie męczarnie.

24. Przyjdzie dzień, w którym ich własne języki, ręce i nogi świadczyć przeciw nim będą.

25. Bóg im odda podług ich uczynków, a wówczas poznają. że On jest nieomylną prawdą.

26. Niewiasty zepsute, są dla mężczyzn zepsutych; cnotliwe dla cnotliwych. Przeznaczeni są aby się z sobą łączyli. Cnotliwych Bóg uwolni od potwarzy; dla nich będzie pobłażającym; dla nich zaświeci swoją wspaniałością.

27. Wierni! nie wchodźcie do obcego domu, nie zapytawszy się o pozwolenie, i nie pozdrowiwszy tych którzy w nim zamieszkują. Tego wymaga przyzwoitość, o której niepowinniście zapominać.

28. Chociażby w nim nikogo niebyło, nie wchodźcie doń bez pozwolenia. Jeśli wam odmówionem będzie, wracajcie zkądeście przyszli; uczciwość tego wymaga. Bóg zna wasze czynności.

29. Wolno wam wchodzić do domów publicznych, które wam służą, na jaki pożytek. Bóg wie co ukrywacie, i co jawnie czynicie.

30. Zalecaj wiernym, aby wstrzymywali swobodę swego spojrzenia, i aby skromnymi byli; przez to staną się czystszymi. Bóg jest świadkiem wszystkich uczynków.

31. Zaleć niewiastom, aby spuszczały oczy, aby strzegły swej czystości, i tylko to ze swego ciała okazywały, co powinno być odkrytem. Niech zakrywają swe łona, a twarze swoje, mogą pokazywać tylko swym mężom, ojcom, dziadom, dzieciom mężów swoich, swym braciom, synowcom, niewiastom, niewolnikom, sługom i służebnikom, którzy nie potrzebują kobiet, i dzieciom, które jeszcze nie wiedza, co powinno być zakrytem. Niechaj swych stóp zbytecznie nie podnoszą, by nie odkrywać ukrytych ozdób swoich. O wierni! odwróćcie swe serca ku Bogu, iżbyście byli szczęśliwi!

32. Pojmujcie za żony dziewice wierne; żeńcie sługi swoje i niewolników, którzy z nich są uczciwi; jeżeli są ubodzy, Bóg ich wzbogaci, On jest hojny i mądry.

33. Niech ci, którym ubóstwo żenić się nie pozwala, żyją W powściągliwości, póki ich niebo nieopatrzy w dostatki. Daj twoim wiernym niewolnikom pismo zapewniające im wolność; gdy cię o nie prosić będą., i udziel im część swoich dostatków. Nie zmuszaj twych niewolnic do życia nierządnego za podłą zapłatę, jeśli one chcą żyć w czystości. Gdy je do tego zmusisz, Bóg przez wzgląd na przymus jaki im zadajesz przebaczy im, a ciebie ukarze.

34. Zesłałem z nieba przepisy objaśniające wszystko, podobne tym, jakie dałem starożytnym; będą, one służyć za naukę wiernym bojącym się Pana.

35. Bóg jest Światłem nieba i ziemi; On oświeca jak lampa we szkle gorejąca, której światło podobnem jest do gwiazdy. Jego światło pochodzi od błogosławionego oliwnego drzewa, od drzewa które nie rośnie, ani na wschodzie, ani na zachodzie, którego oliwa za najmniejszem przybliżeniem ognia, zapala się i wydaje płomień odradzający się wiecznie, tem światłem prowadzi On tych, którzy mu się podobają. On podaje ludziom powieści aby ich nauczyć; mądrość Jego jest nieskończona.

36. Bóg dozwolił wam wysławiać Jego imię w świątyniach, wznawiać tam będziecie pamięć o Nim, i chwalić Go z rana i wieczorem.

37. Śmiertelni! niech zabiegi i starania koło spraw waszych nie wprowadzają was w zapomnienie o Bogu. Dawajcie jałmużny i odprawiajcie modlitwy; i lękajcie się dnia, w którym serca i oczy wasze będą pomieszane.

38. Bóg wam nagrodzi wasze zasługi, On was osypie swemi dobrodziej stwy, On je rozdzieli podług swego upodobania i rachunku.

39. Uczynki niewiernego podobne są do pary, która wznosi się na pustyni; bieży do niej spragniony wędrownik, by zaczerpnąć wody, lecz skoro zbliżył się, znika złudzenie. Bóg odda przewrotnym, według ich zasług, On jest sprawiedliwym w swych sądach.

40. Uczynki niewiernych, podobne są także do ciemności, będących na dnie morskich otchłani, pokrytych wezbraną falą i pomroką obłoków; podobne do ciemności tak czarnych, że gdyby wiek został w nie pogrążony, zaledwoby dostrzegł swą rękę. Komu Bóg odmówi światła, ten na zawsze ślepym zostanie.

41. Czyż nie widzicie, jak niebo i ziemia łączą się, aby głosić chwałę Przedwiecznego. Ptaki po lasach chwalą Go na swój sposób. Wszystkie istoty stworzone, znają hołd jaki Mu są winne, a Jemu wiadomem jest co one czynią.

42. Dziedzictwo niebios i ziemi do Niego należy; On jest końcem do którego wszystko musi jednoczyć się.

43. Czyż nigdy nie widzieliście, jak On z lekka porusza obłoki, jak je w powietrze unosi, zgromadza, zbija? Wtenczas deszcz spada z otwartego łona, a góry zdają się z niebios zstępować. Grad bije gdzie Mu się podoba; kieruje nim Bóg według swej woli; a jasność pioruna, razi słabe oczy śmiertelnych..

44. On sprawił, że dzień następuje po nocy, jest to cudem, tych którzy wierzą i widzą; On z wody utworzył wszystkie zwierzęta; jedne czołgają się po ziemi inne chodzą na dwóch, inne czterech nogach. On tworzy co Mu się podoba, bo nic nie ogranicza Jego potęgi.

45. Te cuda odkrywam waszym oczom, a Bóg prowadzi wybranych na drogę zbawienia.

46. Niewierni zaręczają, że wierzą w Boga i Jego Apostoła; próżne przysięgi, większa część wraca do swych błędów i nie wyznaje wiary.

47. Odwołują się do sądu Boga i Proroka, a większa część niedowiarstwo popadła.

48. Gdyby prawda była ich przewodnikiem, spieszyliby się, powrócić do Boga.

49. Ich serca jeszcze zepsute; czyż oni o tem wątpią? Czyż sami są niesprawiedliwymi? Czyż oni lękają się żeby Bóg i Prorok ich nie oszukał?

50. Gdy wierni odwołują się w tem do sądu Boga i Jego posłańca, mówiąc: słyszeliśmy i posłuszni będziemy, osiągną najwyższe szczęście.