Święty Koran

26. Surah asz-Szu ara, cz. 4

[POECI, objawiona w Mekce]

151. Nie słuchajcie rad bezbożnika.

152. On plami ziemię zbrodniami swojemi i niezna poprawy.

153. Duch twój, odpowiedziano mu, omamiony jest kuglarstwem.

154. Ty jesteś człowiekiem do nas podobnym; czyń cuda jeśli chcesz byśmy wierzyli w twoje poselstwo.

155. Patrzcie rzekł Saleh, ta wielbłądzica będzie znakiem, którego domagacie się, ale pamiętając aby zawsze miała napój jednego dnia, a wy następnego.

156. Nie czyńcie jej nic złego, jeśli się lękacie męczarni dnia sądnego.

157. Oni ją zabili, i choć ogarnął ich żal z nieposłuszeństwa,

158. Zemsta niebios ich dotknęła, kara ich powinna służyć za przykład, ale większa część pozbawiona jest wiary.

159. Twój Bóg jest władcą i miłosiernym.

160. Naród Lota zaprzeczył poselstwu sług Najwyższego.

161. Nie będziecież bać się Pana? mówił im Lot, ich brat.

162. Ja jestem jego wiernym Posłańcem do was.

163. Bójcie się Boga i bądźcie posłuszni głosowi mojemu.

164. Nie żądani od was nic za moja gorliwość, nagroda moja jest w ręku władcy światów.

165. Będziecież jeszcze przestawać z mężczyznami?

166. Będziecież opuszczać żony wasze, które wam Bóg stworzył na wasz użytek; będziecież gwałcić prawa przyrodzenia?

167. Jeżeli nie przestaniesz nas napominać, my cię wypędzimy z naszego miasta, odpowiedzieli mieszkańcy Sodomy.

168. Brzydzę się waszemi zbrodniami, odpowiedział Lot.

169. Panie! zachowaj mnie i moją rodzinę od ich pohańbienia.

170. Wybawiłem go wraz z rodziną.

171. Lecz żona jego była ukarana wraz z przestępnymi.

172. Żaden z mieszkańców Sodomy nie uszedł zemsty mojej.

173. Spuściłem deszcz okropny który spadł na tych których napominałem.

174. Ich kara posłuży za przykład światu, ale większa część nie ma wiary.

175. Twój Bóg jest władca potężnym i miłosiernymi

176. Mieszkańcy Alejki puszczy Madjanu zaprzeczyli poselstwu sług Najwyższego.

177. Nie będziecież bać się Pana? wołał na nich Szoaib.

178. Ja jestem jego wiernym posłańcem do was.

179. Bójcie się Boga i bądźcie posłuszni głosowi mojemu.

180. Nie zadam od was nagrody za moją gorliwość, nagroda moja jest w ręku władcy światów.

181. Mierzcie sprawiedliwa miarą, i nic na niej dla siebie nie przyswajajcie.

182. Ważcie sprawiedliwą wagą.

183. Nie oszukujcie swych bliźnich; nie pustoszcie ziemi.

184. Bójcie się tego, który was stworzył i który stworzył pierwszego człowieka.

185. Jesteś oczarowany, rzekł lud do Szoaiba.

186. Śmiertelny jak i my człowiek, chcesz nas uwodzić swojem kuglarstwem.

187. Jeżeli mówisz prawdę, spraw niechaj część Nieba spadnie na nasze głowy.

188. Pan, odpowiedział Szoaib, zna wasze sprawy.

189. Oskarżali go o kłamstwo, i ulegną karze dnia Sądnego, karze dnia ciemności.

190. Ich ukaranie powinno być przykładem dla potomności; ale część większa pozostaje bez wiary.

191. Twój Bóg jest władca, potężnym i miłosiernym.

192. Ta księga (Koran) pochodzi od władcy światów.

193. Duch wierny przyniósł ją z nieba.

194. Złożył ją na twem sercu, abyś został Apostołem.

195. Napisaną jest w języku Arabskim, a jej styl jest czysty.

196. Jest to księga święta, o której oddawna wspominają.

197. Mieszkańcy Mekki, nie powinni dziwić się; mędrcy Hebrajscy już o niej wiedzieli.

198. Gdyby ją barbarzyńskie ludy otrzymały.

199. Gdyby ją czytali niewiernym, oniby nie wierzyli.

200. Tak dalece niedowiarstwo wyryłem w sercu bezbożnych.