Święty Koran

26. Surah asz-Szu ara, cz. 5

[POECI, objawiona w Mekce]

201. Iż chyba w chwili, gdy ujrzą, przygotowane męczarnie, uwierzą.

202. Godzina ich zachwyci, a nie będą mogli jej przewidzieć.

203. Wtenczas zawołają: Nie dozwolono nam czasu!

204. Będąż starali się teraz przyspieszyć te kary?

205. Cóż myślisz? choćbym nawet dozwolił im wieki usypiać.

206. W końcu zaskoczy ich zawsze kara zemsty mojej.

207. Na nic się im nie przydadzą rozkosze, któremi byli upojeni.

208. Nie pierwej niszczyłem miasta, aż je moją napomniałem przestrogą.

209. Nikt nie uległ niesprawiedliwemu losowi.

210. Szatani nie są twórcami Koranu.

211. Nie powinni byli, ani go mogli objawiać.

212. Oni nawet nie slyszą niebieskiej mowy.

213. Nie wzywaj nikogo prócz Boga, z obawy abyś nie był odrzuconym.

214. Oznajm te prawdy najbliższym twym krewnym.

215. Rozciągnij skrzydla twej opieki nad wiernymi, którzy pójdą, za tobą.

216. Jeśliby się zbuntowali, powiedz im: Ja nie będę odpowiadał: za wasze uczynki.

217. Połóż twą ufność w Bogu, władcy miłosiernym.

218. On ciebie widzi w chwili gdy wstajesz.

219. Widzi gdy upadasz wespół z Jego czcicielami.

220. On zna i uważa wszystko.

221. Mamże wam powiedzieć, kto jest ze śmiertelnych; którego szatan natchnął.

222. Jest nim kłamca i bezbożnik.

223. Który powtarza słowa, jakie mu wpadły w ucho, ale większą część kłamie.

224. Poeci ułudzeni jego uwodzeniami idą za nim.

225. Czyż nie widziałeś ich błądzących po najrozmaitszych drogach.

226. Oni mówią a nie czynią.

227. Trzeba z nich wyłączyć tych, którzy mają wiarę, cnotę, którzy w swem sercu zachowują pamięć o Bogu.

228. Oni wtenczas tylko używają zemsty, kiedy są prześladowani niesłusznie; złośliwi poznaje miejsce które ich czeka.