Święty Koran

37. Surah as-Saffat

[SZEREGI, objawiona w Mekce]

W imię Boga Litościwego i Miłosiernego.

1. Świadczę się tymi, którzy stoją w szeregach.

2. Tymi którzy rozpędzają obłoki.

3.I tymi którzy Koran czytają.

4. Bóg jest jedyny.

5. Pan nieba i ziemi i ogromu przestrzeni; On jest królem Wschodów.

6. Ozdobiłem niebo najbliżej ziemi, gwiazd świetnością.

7. Umieściłem je dla bezpieczeństwa od zamiarów duchów buntowniczych.

8. Aby oni nie słyszeli tego co się dzieje w górnem zgromadzeniu; pociski ogniste będą ze wszystkich stron ich odpędzały.

9. Oni są skazani na wieczne kary.

10. Jeden z nich z nienacka przybliżył się do granic niebieskich; lecz ogień przejmujący odepchnął go ztamtąd.

11. Pytaj się niewiernych, czyż oni stworzeni z błota są wyższego przyrodzenia od Aniołów?

12. Zaślepienie ich zdziwi ciebie, lecz oni śmiać się będą z twego podziwienia.

13. Napróżno chcesz ich uczyć, serca ich odrzucą naukę.

14. Jeśliby widzieli cuda, szydziliby.

15. Przypisywaliby je skutkom czarnoksięstwa.

16. Zmarłszy, mówią oni, gdy zostaniemy obróceni w proch, czyż możemy powrócić do życia?

17. Ojcowie nasi czyż zmartwychwstaną?

18. Tak, oni zmartwychwstaną, a wy zostaniecie pohańbieni.

19. Jeden głos trąby wyprowadzi ich z grobu i otworzy im oczy.

20. Biada nam! zawołają, oto dzień sądu.

21. Oto dzień rozłączenia, którego zaprzeczaliśmy bytności.

22. Zgromadźcie niegodziwych odszczepieńców, rzeknie Bóg, i ich bałwany.

23. Prowadźcie ich do piekła.

24. Zatrzymajcie ich, dla odebrania od nich rachunku.

25. Dla czego jedni drugich nie bronicie?

26. Teraz zostajecie w upokorzeniu.

27. Zgromadzeni dręczycie się wzajemnie wyrzutami.

28. Wyście przychodzili do nas z prawej strony, powiedzą swoim fałszywym Prorokom, i udawaliście prawdę.

29. A wy nie mieliście wiary, odpowiedzą, tamci, my nie mieliśmy żadnej nad wami mocy, boście żyli w bezbożności.

30. Oto spełnienie Pańskich pogróżek!

31. Sami obłąkani i was w błąd wprowadziliśmy.

32. Wszyscy będą doświadczać męczarni.

33. Tak karzę przewrotnych.

34. Kiedy im opowiadano jedność Boga, oni się podnieśli w pychę.

35. Czyż porzucimy nasze bóstwa, mówili, dla jednego szalonego wierszopisa?

36. Ten którego oni tak przyjmowali, oświecony światłem prawdy, przybył poświadczyć posłanie Apostołów.

37. Zaprawdę zostaniecie pastwą męczarni.

38. One będą sprawiedliwą nagrodą waszych uczynków.

39. Prawdziwi słudzy Boga.

40. Doświadczą odmiennego losu.

41. Oni mieć będą wyborny pokarm.

42. Owoce przedziwne podawać im będą z poszanowaniem, Ogrody rozkoszy będą ich mieszkaniem.

43. Przyjęci wzajemną życzliwością, spoczywać będą na łożach jedwabnych.

44. Podawać im będą czasze napełnione czystą wodą.

45. Przezroczystą, przedziwnego smaku.

46. Ona rozumu ich mieszać nie będzie i nie uczyni szalonymi.

47. Przy nich będą niepokalane dziewice, oczy ich piękne, skromne będą spuszczone, a cera podobna do jaj strusich.

48. Jedni do drugich obrócą się i będą razem rozmawiać.

49. Jeden rzeknie, miałem przyjaciela na ziemi.

50. Czy wierzysz w zmartwychwstanie? pytał mię nie raz.