Święty Koran

37. Surah as-Saffat, cz. 3

[SZEREGI, objawiona w Mekce]

101. Zawołał doń ojciec: Synu mój! śniło ml się, że ofiarowałem cię Bogu; zastanów się i powiedz co myślisz o tem?

102. Ojcze mój! zawołał, rób co rozkazano, jeżeli podoba się Bogu zobaczysz mnie, znoszącym wszystko z męztwem.

103. I gdy obaj z rezygnacją zdali się na wolę boską, wtenczas gdy Abraham położył syna twarzą ku ziemi

104. Zawołaliśmy na niego: Abrahamie!

105. Uwierzyłeś w widzenie jakie miałeś! po tem poznajemy cnotliwych.

106. To była próba stanowcza.

107. Wybawiliśmy jego syna wielką ofiarą.

108. Zachowaliśmy mu w potomności chwałę tego powitania.

109. Pokój niech będzie Abrahamowi.

110. Tak nagradzamy przestrzegających cnotę.

111. On jest jednym z naszych sług wiernych.

112. Objawiliśmy mu Proroka w sprawiedliwym Izaaku.

113. Wyleliśmy nasze błogosławieństwo na Abrahama i Izaaka; pomiędzy ich potomstwem jedni czynili dobrze, drudzy jawnie żle postępowali.

114. Wymierzyliśmy nasze dobrodziejstwa na Mojżesza j Aarona.

115. Wybawiliśmy ich obu i ich ludy z wielkich nieszczęść.

116. Wzmocniliśmy ich i byli najmocniejszymi.

117. Daliśmy im obu jasna księgę.

118. I prowadziliśmy ich drogą zbawienia.

119. Zachowaliśmy im w potomności chwałę tego powitania.

120. Pokój niech będzie Mojżeszowi i Aaronowi.

121. Tak nagradzamy cnotliwych.

122. Oni obaj należeli do liczby naszych wiernych sług.

123. Eijasz był także jednym z naszych posłańców.

124. Mówił do swego ludu: czyż nieobawiacie się?

125.Czyż będziecie wzywać pomocy Baala, a zapominać o najwyższym Stworzycielu?

126. Bóg jest Panem waszym i Panem ojców waszych starożytnych.

127. Niewierni obwiniali go o oszustwo i za to stawieni zostali przed Bogiem.

128. Dla nauki naszych wiernych sług, pomiędzy tym buntowniczym ludem będących.

129. Zachowaliśmy mu w potomności chwałę tego powitania.

130. Pokój niech będzie Eijasza wyznawcom.

131. Tak nagradzamy cnotliwych.

132. On był naszym wiernym sługą.

133. Lot był także jednym z naszych Apostołów.

134. Wyswobodziliśmy go z rodziną.

135. Wyjąwszy żony, która została w tyle.

136. Innych wytępiliśmy.

137. Przechodzicie koło ich siedzib z rana,

138. I wieczorem, i nie nawracacie się!

139. Jonas był także jednym z posłańców.

140. On się skrył na okręt naładowany.

141. Rzucono losy i został skazanym na wrzucenie w morze.

142. Ryba połknęła go, bo on podpadł naszej naganie.

143. I gdyby nie oddał nam czci.

144. Zostałby w wnętrznościach ryby, aż do dnia gdy ludzie będą sądzeni.

145. Wyrzuciliśmy go na brzeg morza, suchy i wyniosły.

146. I sprawiliśmy iż obok niego wyrósł krzew drzewa figowego.

147. Posłaliśmy go pomiędzy lud, mający stotysięcy dusz albi i więcej.

148. Oni wierzyli w Boga, dozwoliliśmy im użytkowania tego świata, aż do dnia oznaczonego.

149. Zapytaj mieszkańców Mekki którzy twierdzą, że Bóg ma córki, gdy oni maja synów.

150. Czy stworzyliśmy choć wypadkiem Aniołów płci nicwieściej i czy oni byli tego świadkami?