Święty Koran

38. Surah Sad, cz. 2

[SAD, objawiona w Mekce]

51. Na uczcie Boskiej, podadzą im wyborne owoce i przyjemne napoje;

52. Obok nich, będą młode, w równym z niemi wieku, piękności ze skromnem spojrzeniem.

53. Takie są rozkosze, które wam obiecuje dzień Sądu.

54. Te dobra, rzekną oni, które wam ofiarowano, są wiekuiste.

55. Tak. będzie istotnie; koniec grzeszników będzie straszliwy.

56. Piekło będzie ich mieszkaniem, oni jęczyć będą na łożu boleści.

57. Nasycajcie się męczarniami, powiedzą im, połykajcie wrzącą wodę, i zgniliznę ciekącą z ciał zepsutych.

58. Takowy napitek, i inne niemniej bolesne i obrzydliwe kary będą ich zapłatą.

59. Powiedzą tam do przywódców: Ta gromada, która szła z wami, zostanie z wami w otchłań rzucona. Nie powiedzą im, bądźcie pozdrowieni, bo oni w ogniu paleni będą.

60. Niewierni mówić będą do swoich zwodzicieli: wy nie warci jesteście pobłażania, wyście nam przewodniczyli w błędach, i dla tego mieszkania nasze są okropne.

61. Panie! pomnóż męczarnie tych, którzy nas przywiedli do niedowiarstwa; powiększ dla nich gorącość ognia.

62. Dla czego nie widzimy tych, których liczyliśmy do niegodziwych.

63. My z nich najgrawalismy się, czyż ich oddalono z oczu naszych?

64. Tak będą mówić mieszkańcy piekła.

65. Powiedz im: ja jestem tylko waszym Apostołem; nie ma Boga innego, prócz Boga Jedynego Wszechmogącego.

66. Władcy Nieba, Ziemi, i ogromnych przestrzeni; Potężnego i Miłosiernego.

67. Księga ta jest historją prawdziwą.

68. Wy oddalacie się od jej prawd.

69. Nie posiadam żadnych wiadomości o zgromadzeniu duchów Niebieskich, gdzie rozprawiano o stworzeniu człowieka.

70. To mi objawione zostało ponieważ jestem prawdziwym apostołem.

71. Bóg rzekł do Aniołów: utworzę człowieka z gliny.

72. Skoro wykonani moje dzieło i wleję w nie cząstkę mego ducha, dla uczczenia oddacie mu pokłony.

73. Wszyscy byli posłuszni na rozkaz Stworzyciela.

74. Tylko dumny Eblis, nie chciał usłuchać.

75. Dla czego, rzekł doń Bóg, nie kłaniasz się dziełu rąk moich?

76. Czy cię pycha oślepia?-wielkość twoja czyż przez to zostanie upokorzoną?

77. Jestem, rzekł duch nieposłuszny, doskonalszego przyrodzenia niż on, mnie utworzyłeś z ognia, a jego z gliny.

78. Wynijdź z tego mieszkania, będziesz ukamienowany.

79. Przekleństwo moje ścigać cię będzie aż do dnia Sądnego.

80. Panie! odpowiedział Eblis, odłóż Twą zemstę do dnia zmartwychwstania.

81. Odłożę ją, rzekł Najwyższy.

82. Ona cię ukarze w czasie oznaczonym,

83. Przysięgam na Twoją potęgę, dodał Eblis, iż uwiodę wszystkich ludzi.

84. Tylko Twoi prawdziwi słudzy zostaną ocaleni.

85. Przedwieczny wyrzekł te słowa: prawdą, a pogróżki moje są sprawiedliwe i prawdziwe; napełnię piekło tobą i tymi, których uwiedziesz.

86. Mów: nie żądam od was nagrody za moje opowiadanie; gorliwość moja, będzie mi nagrodą.

87. Księga ta jest przestrogą dla ludzi śmiertelnych.

88. Kiedyś przekonacie się, iż nauka jej jest nieomylna.